06-06-2006 Statiegeld en het anti-fraudesysteem

Na eerdere problemen met het Duitse statiegeldsysteem en zelfs een veroordeling door het Hof van Justitie zijn er opnieuw moeilijkheden met drankverpakkingen en statiegeld in de Bondsrepubliek Duitsland. Opnieuw betreft het nationale regelgeving die op gespannen voet staat met de beginselen van de interne markt.

Deutsches Pfand Gmbh, de organisatie verantwoordelijk voor het statiegeldsysteem, stelt letterlijk dat „nur zertifizierte und von der DPG zugelassene Dosenhersteller und Etikettendrucker dürfen die DPG-Farbe auf Verpackungen bzw. Etiketten aufbringen.”

1. Is de Commissie op de hoogte van het feit dat het anti-fraudesysteem van Deutsches Pfand Gmbh (DPG) gebruik maakt van een speciale inkt op drankverpakkingen die niet naar andere landen mag worden geëxporteerd? Zo ja, hoe verhoudt zich dit tot de regels van de interne markt? Worden buitenlandse frisdrankproducenten hierdoor niet verplicht om hun blikjes/flessen in Duitsland te laten vullen?

2. Welke maatregelen gaat de Commissie hiertegen nemen?

3. Moet er geen Europese oplossing gezocht worden om de kosten voor de frisdrankindustrie te beperken? Zou een transparanter systeem niet leiden tot gemakkelijker inzameling en dus een groter milieueffect hebben?

Antwoord van de heer Verheugen namens de Commissie

De Commissie houdt de ontwikkelingen in het Duitse statiegeldsysteem voor wegwerpverpakkingen voor dranken al een aantal jaren nauwgezet in het oog. Zij is ervan op de hoogte dat in het door de producenten ontwikkelde en vanaf 1 mei 2006 geldige statiegeldsysteem voor etiketten op verpakkingen met het DPG-logo gebruik moet worden gemaakt van speciale inkt. Dit veiligheidsvoorschrift moet fraude helpen voorkomen.

Voor zover de Commissie weet, is export van deze inkt naar andere lidstaten niet verboden. De huidige contractant die deze speciale inkt produceert, heeft zelfs vestigingen in een aantal lidstaten.

Het is inderdaad zo dat de producenten van blikjes en etiketten gecertificeerd moeten worden. Momenteel zijn zo’n honderd ondernemingen in elf lidstaten (plus Turkije, Zwitserland en Noorwegen) gecertificeerd. Zij mogen de inkt dus voor de etiketten gebruiken. De Commissie heeft dan ook geen aanwijzingen dat dit aanvullende veiligheidsvoorschrift in het Duitse statiegeldsysteem importeurs specifiek benadeelt.

De Commissie wijst er tegelijkertijd op dat in verschillende lidstaten met uiteenlopende garantiesystemen voor drankenverpakkingen wordt gewerkt, die niet altijd compatibel met elkaar zijn. Het gevolg hiervan is dat producenten hun verpakkingen voor elk afzonderlijk land moeten aanpassen. In dit verband wil de Commissie opnieuw bekijken of vooral in het kader van de verpakkingsrichtlijn 94/62/EG(1) aanvullende regelgeving op het niveau van de Gemeenschap nodig is om de werking van de interne markt voor drankenverpakkingen te verbeteren.

(1) Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende verpakking en verpakkingsafval, PB L 365 van 31.12.1994.

Ga terug