20-01-2005 Buitenlandtoeslag ziektekostenverzekering

Grensarbeiders die particulier verzekerd zijn bij een Nederlandse particuliere ziektekostenverzekeraar kregen onlangs een brief waarin gemeld wordt dat er per 1 januari een buitenlandtoeslag berekend zal worden voor mensen die in Nederland werken maar in een ander land wonen. Dit komt neer op een gemiddelde premieverhoging van €36,- per maand voor een volwassene en €18,- voor een kind. Deze premieverhoging komt boven op de „normale” jaarlijkse premieverhoging van 8% voor bijvoorbeeld de collectief verzekerden. De verzekeringsmaatschappij voert als argument aan dat ze bij grensarbeiders geconfronteerd wordt met het feit dat er extra kosten ontstaan omdat er vaker gebruik gemaakt wordt van de duurdere zorg in het buitenland. Verder voert de verzekeraar aan dat er problemen zijn bij het overmaken van geld naar het buitenland en dat er hoge portokosten ontstaan.

1. Is de Commissie van oordeel dat de handelswijze van deze ziektekostenverzekeraar in strijd is met het Gemeenschapsrecht, met name Verordening (EEG) nr. 1612/68(1) van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap?

2. Welke stappen zal de Commissie gaan ondernemen?

3. Kan de Commissie de uitkomsten mededelen van het onderzoek dat zij al moet hebben verricht naar aanleiding van het antwoord op schriftelijke vraag E-2376/01(2)?

Antwoord van de heer Spidla namens de Commissie

In verband met Verordening (EEG) nr. 1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer van werknemers binnen de Gemeenschap kan de Commissie het geachte Parlementslid het volgende mededelen. Als een niet-Nederlandse EU‑onderdaan in Nederland werkt maar in een andere lidstaat woont, is hij migrerend werknemer in de zin van artikel 39 van het EG-Verdrag. Migrerende werknemers genieten dezelfde sociale voordelen als de nationale werknemers (artikel 7, lid 2, van Verordening (EEG) nr. 1612/68). Het Hof heeft sociale voordelen omschreven als alle voordelen die, al dan niet verbonden aan een arbeidsovereenkomst, in het algemeen aan nationale werknemers worden toegekend, voornamelijk op grond van hun objectieve hoedanigheid van werknemer of enkel wegens het feit dat zij ingezetenen zijn, en waarvan de uitbreiding tot werknemers-onderdanen van andere lidstaten geschikt lijkt om hun mobiliteit binnen de Gemeenschap te vergemakkelijken. De Commissie is van oordeel dat grensarbeiders ook recht hebben op dezelfde sociale voordelen. Zij is van mening dat de voorwaarden voor een particuliere ziektekostenverzekering een dergelijk sociaal voordeel vormen en dat daarom migrerende werknemers recht hebben op dezelfde voorwaarden als Nederlandse werknemers.

Om alle juridische aspecten van het aan de orde gestelde probleem te kunnen onderzoeken, heeft de Commissie contact opgenomen met de Nederlandse autoriteiten teneinde nadere bijzonderheden over de Nederlandse wetgeving in kwestie en over het standpunt van Nederland in dezen te verkrijgen.

Wat de follow-up van schriftelijke vraag E-2376/01(1) van het geachte Parlementslid betreft, heeft de Commissie contact opgenomen met de Nederlandse autoriteiten, die hebben geantwoord dat het woonlandvereiste in de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen 1998 is geschrapt. Bijgevolg komen grensarbeiders in ieder geval in aanmerking voor de zogenaamde „standaardpakketpolis”.

(1) PB C

Ga terug